Simone Signoret PDF

Simone kwam uit een gezin met acht kinderen. Evenals andere Afro-Simone Signoret PDF artiesten werd ze geïnspireerd door Marian Anderson en begon ze te zingen in de plaatselijke kerk. Daar kwamen ook haar bijzondere talenten achter de piano naar voren.


Toen ze zeventien was, vertrok Simone naar Philadelphia, waar ze pianoles gaf en andere artiesten begeleidde. Dankzij sponsors kon ze het pianospelen verder leren op de prestigieuze Juilliard School in New York. Toen Simone begon te werken in een nachtclub in Atlantic City koos ze inderdaad voor blues en jazz. Simone » verwees naar de Franse actrice Simone Signoret. Nina Simone trad voor het eerst op in Nederland in het Mickery theater te Loenersloot op 25 december 1965.

Ook als er geen concerten in Nederland waren, vertoefde Simone in de jaren van 1965 tot 1971 vaak in Nederland. Simones scheiding van Andrew Stroud sloeg de basis onder haar bestaan weg en zij verbrak de banden met RCA, haar platenmaatschappij sinds 1966. Kenmerkend is dat Simone erop stond dat haar laatste plaat met RCA « It is finished » als naam kreeg. Simone wilde in deze periode eigenlijk geen concerten meer geven maar gebrek aan geld dwong haar nu en dan toch het podium op. In 1971 verliet Simone de Verenigde Staten na onenigheid met managers, platenmaatschappijen en de belastingdienst.

Ze gaf ook het racisme als een reden om te vertrekken. Simone ging door met optreden tot ze 68 was. In 1983 en 1984 trad ze regelmatig op in Ronnie Scott’s jazzclub in Londen. Van 1984 tot 1988 ging ze door een diep dal.

Haar bipolaire stoornis speelde onder andere een rol in het maken van verkeerde keuzes, waaronder verkeerde managers. In Nederland, begeleid door De Bruin, kwam er weer rust in haar leven en pakte ze de draad van haar optredens weer op. Tot en met 2002 volgden nog honderden concerten, verscheen haar autobiografie en werd ook haar laatste cd « A Single Woman » uitgebracht. In de muziekwereld had ze de reputatie lastig en wispelturig te zijn. Simone zelf probeerde dit beeld altijd recht te zetten, hoewel ze erkende te lijden onder haar impulsiviteit en emotionaliteit waardoor ze dingen deed die ze eigenlijk niet wilde doen. Deze emotionaliteit en impulsiviteit waren tevens de eigenschappen waarmee ze tijdens haar concerten, samen met haar bijzondere pianospel en markante stemgeluid, een zaal vol dan eens swingende en dan weer huilende toeschouwers had. Simone overleed op Tweede Paasdag 2003 in haar huis in Carry-le-Rouet aan de gevolgen van borstkanker.